Featured Video Play Icon

Rebonds B | Iannis Xenakis Extreme!!!

Konstantyn Napolov speelt Rebonds B van Iannis Xenakis op de “K_Napolov” manier!

Het optreden vond plaats in het Muziekgebouw Frits Philips, Eindhoven, op zaterdag 8 november 2014 om 14:40 uur tijdens de 1e ronde van het TROMP slagwerkconcours.

OVER HET STUK – De première vond plaats op 1 juli 1988 in Rome door zijn toegewijde, Sylvio Gualda. Rebonds is een immens abstract ritueel. Het is een reeks bewegingen en hamerslagen, pure muziek met verhoogde ritmes. Georganiseerd in twee stukken van ongelijke lengte, die gespeeld kunnen worden eerst A dan B of andersom, volgt het werk van de verkenning van de maat zoals te zien in Psappha en wordt weer opgepakt in Aïs (1980), Komboï (1981), Chant des soleils ( 1983), Idmen B (1985) en Okho (1989).

 

Maar in tegenstelling tot Psappha heeft het werk geen dramatische dimensie. Beat, periodiciteit, herhaling, duplicatie, herhaling en imitatie (al dan niet nauwkeurig) zijn de meest voor de hand liggende tekenen van verandering op grotere schaal in het schrijven van de musicus. Volgens Makis Solomos symboliseert de beat een algemeen idee dat op drie manieren wordt uitgedrukt: orde, die het ritmische universum reguleert door oppositie tegen wanorde; minimale periodiciteit versus aperiodiciteit; en discontinuïteit in tegenstelling tot continuïteit van een primaire tijd die verondersteld is oneindig glad te zijn.

OVER DE COMPONIST – Iannis Xenakis (29 mei 1922 – 4 februari 2001) was een etnisch Griekse, genaturaliseerde Franse componist, muziektheoreticus en architect-ingenieur. Hij wordt algemeen erkend als een van de belangrijkste naoorlogse avant-gardecomponisten. Xenakis was een pionier in het gebruik van wiskundige modellen, zoals toepassingen van de verzamelingenleer, gevarieerd gebruik van o.a. stochastische processen, speltheorie, in muziek, en had ook een belangrijke invloed op de ontwikkeling van elektronische muziek.

 

Een van zijn belangrijkste werken is Metastaseis (1953-4) voor orkest, dat onafhankelijke partijen introduceerde voor elke musicus van het orkest; slagwerk zoals Psappha (1975) en Pléïades (1979); composities die ruimtelijkheid introduceerden door muzikanten onder het publiek te verspreiden, zoals Terretektorh (1966); elektronische werken gemaakt met behulp van het UPIC-systeem van Xenakis; en de enorme multimedia-uitvoeringen die Xenakis polytopes noemde.

 

Van de talrijke theoretische geschriften die hij schreef, wordt het boek Formalized Music: Thought and Mathematics in Composition (1971) als een van zijn belangrijkste beschouwd. Als architect is Xenakis vooral bekend om zijn vroege werk onder Le Corbusier: de Sainte Marie de La Tourette, waaraan de twee architecten samenwerkten, en het Philips-paviljoen op Expo 58, dat Xenakis alleen ontwierp.

 

Baba Yaga is een krachtige en opwindende single, geïnspireerd door het duistere en mysterieuze Slavische volksverhaal over de legendarische heks Baba Yaga. Dit unieke arrangement voor slagwerk en piano van Marijn van Prooijen en Konstantyn Napolov herinterpreteert het 150 jaar oude meesterwerk van Modest Moessorgski en transformeert het tot een eigentijdse, filmische klankwereld.

Gedreven door een hypnotiserende groove, gespeeld op rototoms, tamboerijnen en bongo’s, met dramatische uitbarstingen van energie door de splashbekkens, ontstaat een spannend muzikaal gesprek met de expressieve pianomelodieën. Virtuoze passages tussen marimba en piano brengen een intense energie en een onstuitbare muzikale vaart, terwijl de hele muzikale reis voortdurend wordt onderbroken door de mysterieuze en filmische verschijning van Baba Yaga zelf — die opduikt in diepe, langzame en spookachtige marimbalijnen, waardoor een betoverend contrast ontstaat.

Baba Yaga combineert ritmische kracht, virtuositeit en theatrale vertelkunst en verandert een legendarisch figuur uit de folklore in een levendige hedendaagse muzikale ervaring waarin oude mythologie en moderne klankwereld samenkomen.

 

Baba Yaga is a powerful and electrifying single inspired by the dark and mysterious Slavic folktale of the legendary witch Baba Yaga. This unique arrangement for percussion and piano by Marijn van Prooijen and Konstantyn Napolov reimagines Modest Mussorgsky’s 150-year-old masterpiece, transforming it into a contemporary cinematic sound world.

Driven by a hypnotic groove performed on rototoms, tambourines, and bongos, with dramatic bursts of energy from the splash cymbals, the piece creates a thrilling dialogue with the expressive piano melodies. Virtuosic passages between marimba and piano bring intense energy and unstoppable momentum, while the entire musical journey is constantly interrupted by the eerie and cinematic presence of Baba Yaga herself — emerging through deep, slow, and haunting marimba lines that create a mysterious and spellbinding contrast.

Baba Yaga combines rhythmic power, virtuosity, and theatrical storytelling, transforming a legendary figure from folklore into a vivid contemporary musical experience where ancient mythology meets modern sound.

 

Brushstrokes is a striking work by Dutch composer Jasper de Bock, featured on the upcoming album by Konstantyn Napolov and Ralph van Raat. Inspired by the paintings of Hendrik Willem Mesdag and his iconic Panorama Mesdag, the piece carries a unique personal connection: Jasper de Bock’s great-great-grandfather, Théophile de Bock, was one of the artists who collaborated with Mesdag on the creation of the Panorama.

With its strong visual character, Brushstrokes unfolds as a perfect film music sequence, where sound, image, movement, and narrative come together. Blurring the boundaries between music, visual art, and spoken word, the work transforms the percussionist into both musician and performer. Throughout the piece, the percussionist writes with a thick marker on large cardboard panels while using spoken-word techniques, creating an expressive dialogue between sound, text, gesture, and movement.

Together with the piano, Brushstrokes becomes a vivid artistic canvas where every musical gesture acts as a brushstroke, inviting the listener into a unique multisensory experience that connects contemporary music with the timeless world of visual art.

 

Brushstrokes is een indrukwekkend werk van de Nederlandse componist Jasper de Bock, opgenomen op het aankomende album van Konstantyn Napolov en Ralph van Raat. Het stuk is geïnspireerd door de schilderijen van Hendrik Willem Mesdag en zijn iconische Panorama Mesdag en heeft bovendien een bijzondere persoonlijke connectie: de betovergrootvader van Jasper de Bock, Théophile de Bock, was een van de kunstenaars die samen met Mesdag meewerkte aan de totstandkoming van het Panorama.

Met zijn sterke visuele karakter ontvouwt Brushstrokes zich als een perfecte filmscène in muzikale vorm, waarin klank, beeld, beweging en verhaal samenkomen. Het werk vervaagt de grenzen tussen muziek, beeldende kunst en gesproken woord en maakt van de slagwerker zowel een musicus als een performer. Tijdens het stuk schrijft de slagwerker met een dikke marker op grote kartonnen panelen en gebruikt hij technieken uit de gesproken woordkunst, waardoor een expressieve dialoog ontstaat tussen geluid, tekst, gebaar en beweging.

Samen met de piano wordt Brushstrokes een levend artistiek canvas waarin iedere muzikale beweging een penseelstreek wordt. Het werk nodigt de luisteraar uit in een unieke multidimensionale ervaring waarin hedendaagse muziek verbonden wordt met de tijdloze wereld van de beeldende kunst.